اختصاصی افتونیوز - مردم استان به دلیل فقر، بیکاری و درآمدهای بسیار پایین از یک سو، و افزایش هزینه‌های زندگی از سوی دیگر، با مشکلات متعدد اقتصادی مواجه شده‌اند؛ ریشه بخش زیادی از وضعیت نگران‌کننده آسیب‌های اجتماعی استان نیز همین شرایط اسفناک اقتصادی خانواده‌هاست. به‌گونه‌ای که اکثریت مردم استان توانایی تأمین نیازهای ابتدایی خود تا پایان ماه، مانند خوراک و پوشاک را نیز ندارند و این شرایط ناراحت‌کننده، اکثریت کارکنان دولت و دیگر نهادها را نیز درگیر کرده است.

از طرفی، در کنار هزینه‌های معمول زندگی، افزایش بسیار بالای شهریه‌های مدارس غیردولتی(غیرانتفاعی) و هزینه‌های جانبی تحصیل دانش‌آموزان، مشکلات خانواده‌ها را دوچندان کرده است. برآیند این موضوعات باعث شده بسیاری از خانواده‌ها اولویت را به تأمین خوراک، پوشاک، مسکن و بهداشت حداقلی فرزندان بدهند و تحصیل در مدرسه دولتی را بر مدارس غیردولتی برای فرزندان خود ترجیح دهند؛ آن هم وقتی با دیدن شرایط جامعه و سرنوشت تحصیل‌کرده‌ها، نسبت به تأثیر تحصیل بر آینده فرزندان خود دچار ده‌ها ابهام و «اما، اگر و شاید» هستند؛ و عقلانیت حکم می‌کند بایدها فدای شایدها نشوند.

تجربه تعطیلی مدارس و نبود خدمات آموزشی باکیفیت در دوران مجازی بودن کلاس‌های درس در چند سال اخیر، از جمله در زمان شیوع کووید ۱۹ (کرونا) یا در زمان جنگ، و موانعی که ممکن است به دلایل مختلف برای آموزش حضوری دانش‌آموزان به وجود آید، یا ابهامات نسبت به آینده جنگ و شرایط فعلی کشور، و نیز نبود امکانات لازم و فقدان کیفیت آموزشی در صورت مجازی شدن آموزش، باعث شده خانواده‌ها در این شرایط اقتصادی که در تأمین خوراک خود نیز لنگ می‌زنند ترجیح دهند ریسک نکنند و هزینه لازم برای پرداخت شهریه فرزندان خود را صرف اولویت‌های دیگری همچون خوراک، پوشاک، سلامت و مسکن فرزندان کنند؛ و به قول معروف، می‌گویند این ستون به آن ستون فرج است.

دلیل بعدی مهاجرت‌ها می‌تواند کیفیت پایین خدمات مرتبط با آموزش و فقدان سواد و انگیزه کافی در میان معلمان مدارس غیردولتی استان باشد؛ یعنی خانواده‌ها می‌بینند با صرف هزینه‌های نجومی و پرداخت بخش زیادی از درآمد خود برای شهریه فرزندان در مدارس غیردولتی، عملاً نتایج بسیار نگران‌کننده‌ای گرفته‌اند و فرزندان آن‌ها از موفقیت‌های ابتدایی در امتحانات نهایی پایان ترم جا مانده‌اند؛ در حالی که اگر فرزندانشان در مدارس دولتی تحصیل می‌کردند، ممکن بود نتایج بهتری کسب کنند. یا وقتی برای نمونه، نتایج امتحانات نهایی پایه دوازدهم مدارس کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ بررسی میشود به فجایع آموزشی مدارس غیر دولتی استان بیش از گذشته پی میبرند.

برای روشنگری و آگاهی مردم استان از این فاجعه آموزشی، به سراغ نتایج امتحانات نهایی پایه دوازدهم تمام استان‌های کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ رفته‌ایم تا ببینیم چه رابطه‌ای میان کیفیت آموزش مدارس غیردولتی استان و معدل نهایی پایه دوازدهم دانش‌آموزان و ناامیدی خانواده ها از مدارس غیر دولتی وجود دارد؟

در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳، میانگین معدل نهایی پایه دوازدهم تمامی رشته‌های تحصیلی کشور ۱۰.۵۹ و استان کهگیلویه و بویراحمد ۸.۴۱ بود که قبل از سیستان و بلوچستان در رتبه یکی‌مانده‌به‌آخر قرار گرفت. استان یزد با میانگین معدل نهایی ۱۲.۹۱ در رتبه اول کشور قرار گرفت.

به دلیل تأثیر قطعی معدل و در ته جدول قرار گرفتن مدارس غیردولتی استان ، به‌صورت کلی دانش‌آموزان استان کهگیلویه و بویراحمد از شانس کمتری نسبت به دیگر استان‌های کشور برای قبولی در رشته‌های خاص دانشگاه‌های برتر برخوردار بودند؛ یعنی فقط اندک‌ افرادی  معدل بالایی دارند.

در این سال، میانگین معدل نهایی پایه دوازدهم برای مدارس استعدادهای درخشان کشور ۱۶.۱۴ ، مدارس نمونه دولتی کشور ۱۴.۷۰ ، مدارس شاهد ۱۱.۰۹ ، مدارس غیردولتی ۱۰.۳۷ ، مدارس عادی دولتی ۸.۹۶ و مدارس عشایری ۷.۷۸ ثبت شده است. اما به شکل تأسف‌باری، میانگین معدل نهایی برای مدارس دولتی استان کهگیلویه و بویراحمد ۷.۲۴ و برای مدارس غیردولتی استان ۷.۷۱ ثبت شد. متاسفانه استان کهگیلویه و بویراحمد  نه تنها در رتبه آخر مدارس غیردولتی کشور قرار گرفت، بلکه از  معدل میانگین  مدارس دولتی ۳۰ استان کشور، کمتر شد و با کمال تأسف باید بگوییم  میانگین معدل نهایی مدارس غیردولتی استان، حتی از میانگین معدل نهایی پایه دوازدهم مدارس عشایری کشور نیز کمتر شد. تا برای خانواده ها سوال پیش بیاید که اگر پولی پرداخت نمیکردند یا اگر آموزش و پرورش مدیریت نداشت مگر قرار بود به نتیجه‌ای کمتر از رتبه آخر جدول برسیم؟

این کیفیت پایین آموزش، علاوه بر معدل و تاثیر منفی در نتیجه کنکور، باعث می‌شود اکثریت دانش‌آموزان استان در همان بخش آزمونی کنکور نیز حرفی برای گفتن نداشته باشند. این در حالی است که در همین سال، میانگین معدل نهایی مدارس غیردولتی تهران ۱۳.۳۹ بوده است؛ کافی است خانواده‌ها معدل ۷.۷۱ مدارس غیردولتی استان را با معدل میانگین مدارس غیردولتی تهران مقایسه کنند. در این سال تحصیلی، میانگین معدل نهایی پایه دوازدهم مدارس دولتی استان ۷.۲۴ بوده است.

پس وقتی مردم محروم این استان شرایط مالی خود و نتایج  تاسف‌بار امتحانات نهایی فرزندان خود در مدارس غیر دولتی در گذشته استان و  را می‌بینند چه انگیزه و دلیل عقلانی وجود دارد که فرزندان خود را با هزینه‌های نجومی در مدارس غیردولتی ثبت‌نام کنند؟ و مردم و انتخاب های مردم در انتخابات‌های مختلف در  فلاکت و نابودی آینده هزاران دانش‌آموز مستعد این استان چه نقش و سهمی دارند؟