روزگاری بود که دشت‌های حاصلخیز و پتانسیل‌های عظیم کشاورزی، نویدبخش آینده‌ای روشن برای شهرستان کهگیلویه بود. اما امروز، واقعیت‌های میدانی حکایت از شکافی عمیق میان «وعده‌های مسئولان» و «سرنوشت مبهم پروژه‌های زیرساختی» دارد. بررسی‌های میدانی و کارشناسی نشان می‌دهد که «گلوگاه‌های مدیریتی» و «کندیِ پیگیریِ سرنوشت‌ساز»، گریبان‌گیر پروژه‌های کلیدی شده و معیشت کشاورزان را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.

سد کوهبرد؛ مخزن آبی که به تشنه‌کامان نرسید!

پروژه سد خاکی کوهبرد که قرار بود در سال ۱۴۰۱ با هزینه‌های کلان، شریان حیاتی ۳۵۰ تا ۴۰۰ هکتار از اراضی دیم منطقه باشد، پس از گذشت سه سال، همچنان تنها یک «مخزن آبِ راکد» است. علت اصلی این ناکارآمدی، «عدم تکمیل شبکه انتقال و ایستگاه پمپاژ» عنوان می‌شود. در حالی که جهاد کشاورزی کهگیلویه، به عنوان یکی از متولیان اصلی اجرای شبکه‌های پایاب، از زیر بار مسئولیت تکمیل این شبکه شانه خالی کرده است. این پروژه که قرار بود گره‌گشای مشکلات کشاورزان باشد، به «ویترینی ناکارآمد» تبدیل شده و پاسکاری مسئولیت میان جهاد کشاورزی و آب منطقه‌ای، در نهایت به ضرر کشاورزی است که تاوانِ این بلاتکلیفی را می‌پردازد. 

طرح پمپاژ رودسمه دیشموک؛ از کلنگ‌زنی وزیر تا غبار فراموشی!

طرح انتقال آب و ایستگاه پمپاژ «رودسمه» در بخش محروم دیشموک، استراتژیک‌ترین طرح برای احیای حدود ۱۰۰۰ هکتار از اراضی منطقه، همچنان در «غبارِ بی‌خبری» و «نبودِ اعتبارِ عملیاتی» دست و پا می‌زند. این طرح که با حضور مقامات عالی‌رتبه وزارتخانه مورد بازدید قرار گرفته و حتی در مصوبات سفر ریاست جمهوری نیز گنجانده شد، به نمادی از «پروژه‌های کلنگ‌خورده‌ی ابدی» تبدیل شده است. سوال اساسی این است که چه میزان «پیگیری عملیاتی و میدانی» (فراتر از نامه‌نگاری‌های اداری و بازدیدهای تشریفاتی) از سوی مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان، برای تخصیص بودجه واقعی و تعیین تکلیف پیمانکار این طرح صورت گرفته است؟ 

زنجیره کشتارگاهی و صنایع تبدیلی؛ عقب‌ماندگی در ارزش افزوده!

شهرستان کهگیلویه با وجود تولید قابل توجه دام، همچنان فاقد یک واحد کشتارگاه صنعتی دام سبک و سنگین است. کشتارگاه موجود، سنتی و ناکارآمد بوده و این خلاء، نه تنها مسائل بهداشتی را تشدید می‌کند، بلکه مانع بزرگی بر سر راه توسعه صادرات و ایجاد ارزش افزوده در این بخش است. علی‌رغم اعلام آمادگی برای جذب سرمایه‌گذار، تاکنون نتیجه ملموسی حاصل نشده است.

علاوه بر این، نبود صنایع تبدیلی و تکمیلی مدرن، باعث شده بخش عمده‌ای از محصولات استراتژیک شهرستان نظیر کلزا، گندم، حبوبات و همچنین تولیدات دامی (شیر و گوشت) به صورت «خام» صادر شده و ارزش افزوده آن نصیب منطقه نشود. اقدامات جهاد کشاورزی در این زمینه، عمدتاً محدود به حمایت از کارگاه‌های کوچک بسته‌بندی بوده و خلاء صنایع فرآوری در مقیاس کلان همچنان احساس می‌شود.

نهضت گلخانه‌ای؛ چراغی که با کمبود اعتبار کم‌سو شد!

شهرک گلخانه‌ای دشت مازه (طولیان) با مساحت ۳۲ هکتار، پتانسیل بالایی برای ایجاد اشتغال و تولید محصولات گلخانه‌ای داشت. با وجود فراهم شدن زیرساخت‌های اولیه‌ای نظیر استخر آب و انشعاب گاز، «تکمیل شبکه آب و برق» به دلیل عدم تخصیص کامل اعتبارات، روند واگذاری و بهره‌برداری از این واحدها را به شدت کند کرده است. این پروژه امیدبخش، در پیچ و خمِ کمبودِ اعتبارِ نهایی گرفتار شده و از تحقق اهداف خود بازمانده است.

از مسئولان سازمان جهاد کشاورزی شهرستان کهگیلویه، انتظار می‌رود با حساسیت ویژه نسبت به این ابرپروژه‌های معطل‌مانده و همچنین خلاء صنایع تبدیلی، اقدامات عاجل و عملیاتی را در دستور کار قرار دهند. ضروری است گزارشی شفاف از روند پیگیری‌ها، موانع اجرایی و برنامه زمان‌بندی مشخص برای تعیین تکلیف این پروژه‌ها به اطلاع عموم رسانده شود. همچنین، بازنگری در رویکرد جذب سرمایه‌گذار در صنایع بالادستی و فرآوری محصولات کشاورزی، امری حیاتی برای تحقق شعار «توسعه پایدار» در این منطقه است.

از فرماندار شهرستان کهگیلویه به عنوان بالاترین نهاد اجرایی درخواست می‌شود که این پروژه‌ها را پیگیری کرده و گزارش کار پیشرفت را به صورت ماهانه از جهاد شهرستان مطالبه کند.