اخیراً در نشست کارگروه آرد، نان و گندم گزارش‌های آماری حاکی از «بهبود کیفیت نان» در مناطق گرمسیری استان (به‌ویژه گچساران، باشت و کهگیلویه) بوده و این مناطق به عنوان الگوی موفق برای سایر نقاط استان معرفی شده‌اند. با این حال، پایش میدانی، بررسی دیدگاه‌های عمومی و گزارش‌های روزانه واصله به واحدهای نظارتی، نشان‌دهنده «شکافی عمیق» میان این گزارش‌های عملکردی و تجربه ملموس شهروندان است. تداوم نارضایتی عمومی در این سه شهرستان، عملاً ادعای «موفقیت‌آمیز بودن» وضعیت فعلی را به چالش می‌کشد.

چرا ادعای موفقیت محل تردید است؟

_تناقض آشکار با مطالبات مردمی در قطب‌های گرمسیری:

 ادعای بهبود کیفیت نان در حالی به عنوان یک «مدل موفق» در مناطق گرمسیری از سوی احسان عسکری معاون اموراقتصادی استاندار مطرح می‌شود که ساکنان شهرستان‌های گچساران، باشت و کهگیلویه، همچنان منتقد جدی وضعیت پخت و کیفیت نان هستند. زمانی که وضعیت فعلی این سه شهرستان که خود درگیر چالش‌های کیفی هستند به عنوان «الگو» معرفی می‌شود، نه تنها از بار انتقادات نمی‌کاهد، بلکه پیام اشتباهی به بدنه مدیریتی استان مخابره کرده و عملاً صورت‌مسئله را پاک می‌کند.

_آدرس غلط در شناسایی عامل اصلی

 تمرکز معاونت اقتصادی بر «برگزاری کلاس‌های آموزشی برای نانوایان» به عنوان راهکار اصلی، رویکردی تقلیل‌گرایانه است. تجربه نانوایان و بازخوردهای میدانی نشان می‌دهد که در شهرستان‌های مذکور، ریشه اصلی نارضایتی نه در «عدم مهارت نانوا»، بلکه در «کیفیت پایین آردِ تحویلی» و «فرسودگی ماشین‌آلات پخت» نهفته است. نادیده گرفتن نقش زنجیره تأمین گندم و استانداردهای کارخانجات آرد، باعث شده است که حتی آموزش‌دیده‌ترین نانوایان نیز نتوانند محصولی باکیفیت عرضه کنند.

_خطرات امنیتی و اجتماعیِ ناشی از «گزارش‌های غیرواقعی تکرار ادعای «موفقیت در مناطق گرمسیری» در جلسات رسمی،

 زمانی که مردم روزانه با نان بی‌کیفیت مواجه هستند، به شکاف میان دولت و ملت دامن می‌زند. اگر مسئولان استانی تصور کنند که در شهرستان‌های کهگیلویه، گچساران و باشت وضعیت «مطلوب» است، طبعاً انگیزه‌ای برای اصلاح ساختار توزیع آرد یا بازرسی‌های جدی از کارخانجات ایجاد نخواهد شد. پیشنهاد می‌شود به جای استناد به آمارهای ستادی که با واقعیت‌های کفِ جامعه در گچساران، باشت و کهگیلویه همخوانی ندارد، یک «کمیته حقیقت‌یاب مستقل» با مشارکت نمایندگان مردم و اصناف تشکیل شود. خروجی این کمیته باید بر اساس «نظرسنجی واقعی از شهروندان» و «آزمایشگاه‌های بی‌طرفِ کنترل کیفیت آرد» باشد.

تا زمانی که متولیان امر نپذیرند که وضعیت نان در مناطق گرمسیری (گچساران، باشت و کهگیلویه) هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله زیادی دارد، هرگونه تلاش برای "الگوسازی" از این وضعیت، صرفاً اتلاف وقت و تداومِ بحران کیفی در سفره‌ی مردم خواهد بود و فاصله بین مردم و مسئولین را بیشتر می‌سازد.