​حرکت در مسیر توسعه، نیازمند ترکیبی نایاب از «دانش ساختاری»، «شجاعت مدیریتی» و «عرق و دلسوزی بومی» است. تاریخ سیاسی و عمرانی دیار گچساران و باشت به وضوح به دو دوره قبل و بعد از حضور دکتر غلامرضا تاجگردون تقسیم می‌شود؛ مردی از جنس برنامه‌ریزی کلان و بودجه که توانست جغرافیای محروم اما غنی ما را از حاشیه تصمیمات کشور به متن بودجه‌های پایدار ملی هدایت کند. ​به عنوان یک شهروند، نگاه من به این مسیر، نگاهی صرفاً عاطفی نیست؛ بلکه تحلیلی است مبتنی بر واقعیت‌های ملموس روی زمین که چهره منطقه را متحول کرده است. ​۱. تجلی شش‌گانه تفکر تحول‌آفرین دکتر تاجگردون

​🔹توسعه‌محوری و عبور از اقدامات مقطعی ​توسعه‌محوری در نگاه دکتر تاجگردون یعنی پایه‌گذاری پروژه‌هایی که نسل‌های بعدی نیز از آن بهره‌مند شوند. رها کردن دشت‌های دیم و تشنه منطقه و تبدیل آن‌ها به قطب‌های کشاورزی از طریق کلان‌پروژه‌های آبرسانی (مانند دشت امامزاده جعفر و خان‌احمد)، چهاربانده کردن محورهای مواصلاتی و اتصال به رینگ‌های اصلی کشور، مصادیق بارز عبور از مسکن‌های موقت و رسیدن به زیرساخت‌های پایدار است. ​

🔹دلسوزی ملموس و بومی‌نگری در متن زندگی مردم ​دلسوزی کارگزار در مهار فقر و حاشیه‌نشینی خود را نشان می‌دهد. بزرگ‌ترین پروژه بازآفرینی بافت فرسوده کشور در محله‌های رادک، سادات و سه‌راهی گچساران، نمونه بی‌بدیلی از دلسوزی بومی‌نگرانه‌ای است که فراتر از شعار، عزت، امنیت و ارزش افزوده اقتصادی را به محروم‌ترین خانه‌های این دیار هدیه داد. 

​🔹متجددانه؛ نوسازی مبلمان و هویت شهری ​دکتر تاجگردون با نگاهی متجددانه، گچساران را از یک «شهرِ خوابگاهی و صرفاً کارگریِ نفتی» به شهری زنده، پویا و واجد استانداردهای مدرن شهری تبدیل کرد. ساخت پارک‌های بزرگ ساحلی و شهری، بوستان‌های تفریحی، دریاچه‌های مصنوعی و پیاده‌راه‌های مدرن، گویای این باور است که شهروندان این دیار شایسته بهترین و مدرن‌ترین فضاهای رفاهی هستند. ​

🔹علمی، نظام‌مند و مسلط به زبان بودجه ​ایشان به عنوان یک اقتصاددان برجسته و صاحب‌نظر در تراز ملی، توسعه را با ابزار علم پیش برده است. تسلط بی‌نظیر او بر ساختار بودجه‌ریزی کشور سبب شد تا ردیف‌های اعتباری ملی و پایدار برای پروژه‌های استان خلق شود؛ هنری علمی که جز با تخصص بالا در اسناد بالادستی و قوانین برنامه و بودجه ممکن نبود. ​

🔹فرهنگی، هویتی و تکریم اصالت‌ها ​توسعه ساختمانی بدون توسعه انسانی ابتر است. تکریم نخبگان بومی، حمایت قاطع از هنرمندان و اصحاب رسانه، ارتقای زیرساخت‌های مذهبی و فرهنگی (به‌ویژه در دیار بی‌بی حکیمه سلام‌الله‌علیها به عنوان قطب چهارم زیارتی کشور) و زنده کردن نام و نشان تاریخی منطقه، پیوست‌های فرهنگی و هویتی تفکر ایشان است. ​

🔹اقتصادی و اشتغال‌زایی ساختاری ​تلاش برای راه‌اندازی و به ثمر رساندن ابرپروژه‌های صنعتی مانند پتروشیمی گچساران و صنایع پایین‌دستی آن، گامی بزرگ در جهت پیوند زدن سفره مردم به درآمدهای پایدار صنعتی و رهایی از بند بیکاری جوانان تحصیل‌کرده بومی بوده است.

 🟩​۲. فصل ویژه: دژ استوار سلامت؛ از انقلاب بیمارستانی تا صیانت شجاعانه از مدیران بهداشت و درمان ​اگر بخواهیم یکی از درخشان‌ترین و دلسوزانه‌ترین فصول کارنامه دکتر تاجگردون را ورق بزنیم، بدون شک باید به حوزه بهداشت، درمان و نظام سلامت اشاره کنیم. گچساران که روزگاری بیمارانش برای ساده‌ترین جراحی‌ها یا خدمات تصویربرداری راهی شهرهای همجوار می‌شدند، امروز به پشتوانه نگاه ایشان به یک قطب درمانی مجهز در جنوب کشور بدل شده است.

 ​جهش در سرانه درمان و انقلاب بیمارستانی ​بیمارستان تخصصی نرگسی: این پروژه مدرن درمانی، با پیگیری‌های فرساینده و جذب اعتبارات ویژه توسط ایشان ساخته و تجهیز شد تا بار سنگینی از دوش سیستم درمانی منطقه برداشته شود. ​

بیمارستان فوق‌تخصصی بی‌بی حکیمه (س): این مرکز تخصصی مادر و کودک با امکاناتی پیشرفته (به‌ویژه مرکز درمان ناباروری) امید را به خانواده‌های بسیاری در سراسر منطقه و استان‌های همجوار بازگرداند. 

​بیمارستان باشت و کلینیک‌های تخصصی: توسعه مراکز درمانی باشت و ساخت کلینیک‌های تخصصی شفای گچساران، دسترسی عادلانه اقشار ضعیف به پزشکان متخصص را تضمین کرد. 

​پروژه حیاتی و استراتژیک بیمارستان سوختگی گچساران ​

به عنوان بام نفت ایران و شهری صنعتی که فرزندانش در فضای پرخطر شرکت نفت، گاز و پتروشیمی فعالیت می‌کنند، وجود یک مرکز تخصصی سوختگی فوریت و ضرورتی حیاتی داشت که سال‌ها نادیده گرفته شده بود.

​دکتر تاجگردون با درک این نیاز مبرم، آستین همت را برای احداث بیمارستان تخصصی سوختگی گچساران بالا زد. این مرکز تخصصی با دارا بودن بخش‌های مراقبت ویژه سوختگی (BICU) و اتاق‌های عمل پیشرفته، نه تنها نیاز مبرم کارگران و شهروندان گچساران را در دقایق طلایی بحران برطرف می‌سازد، بلکه به عنوان یک مرکز مرجع (ریفرال) برای مداوای بیماران کل استان و جنوب کشور ایفای نقش خواهد کرد. این یعنی تبدیل یک نیاز حیاتی به یک قطب تخصصی جدید برای شهرستان. 

​حمایت شجاعانه و صیانت از مدیران بهداشت و درمان در بزنگاه‌ها ​مدیریت در عرصه سلامت و شبکه بهداشت و درمان، همواره با چالش‌های سنگین، کمبود نقدینگی و فشارهای چندجانبه مواجه است. در تمامی این سال‌ها، دکتر تاجگردون در بزنگاه‌های سخت (نظیر بحران‌های شدید مالی، کمبودهای دارویی، تجهیزاتی مانند ام‌آر‌آی و سی‌تی‌اسکن، یا نوسانات مدیریتی) مانند یک دژ استوار پشت مدیران دلسوز، کادر درمان و پزشکان بومی منطقه ایستاد. ​او با استفاده از وزن سیاسی خود در وزارت بهداشت، همواره مانع از تضعیف جایگاه کادر بهداشت و درمان شد و با تزریق منابع مالی و اعتباری تخصصی، ثبات مدیریتی لازم را فراهم آورد تا متولیان سلامت شهرستان بدون دغدغه‌های حاشیه‌ای و با اقتدار، تمام تمرکز خود را روی نجات جان مردم بگذارند. این چتر حمایتی، نماد بارز بومی‌نگری و صیانت از سرمایه‌های انسانی منطقه است. ​

۳. نگاه به آینده؛ چشم‌انداز چندساله و افق کلان پروژه‌های اقتصادی و تولیدی ​ما به گذشته افتخار می‌کنیم، اما متوقف در آن نمی‌مانیم. عیار یک جریان توسعه‌محور به برنامه‌ای است که برای فردا دارد. تفکر دکتر تاجگردون، تفکری پویاست که برای افق چندساله پیش‌رو، زنجیره‌ای از کلان‌پروژه‌های اقتصادی، صنعتی و کشاورزی را در نظر دارد تا گچساران و باشت را به خودکفایی و پایداری کامل برساند ۱.پیشران‌های کشاورزی؛ پروژه بزرگ نخلستان  صنایع تبدیلی ​پروژه کلان نخلستان: با توجه به پتانسیل اقلیمی و خاک حاصلخیز بخش‌هایی از باشت و گچساران و به ثمر نشستن پروژه‌های آبرسانی، ایجاد و توسعه باغات مدرن و پروژه بزرگ نخلستان تجاری با هدف ارزآوری، اشتغال پایدار روستایی و تغییر الگوی کشت به سمت محصولات استراتژیک در دستور کار است. 

​صنایع تبدیلی و بسته‌بندی: راه‌اندازی کارخانجات صنایع تبدیلی کشاورزی و باغداری تا دیگر دسترنج کشاورزان منطقه (مانند مرکبات، صیفی‌جات و محصولات نخلستان‌ها) به صورت خام خارج نشده و ارزش افزوده آن در جیب جوانان خودمان بماند. ​

۲. جهش صنعتی و تولیدی؛ کارخانجات و زنجیره ارزش ​کارخانه بیواتانول و کارخانجات تولیدی: پیگیری جدی برای تکمیل و راه‌اندازی هرچه سریع‌تر کارخانه بزرگ بیواتانول باشت و کلید زدن کارخانجات و کارگاه‌های جانبی در شهرک‌های صنعتی منطقه جهت جذب مستقیم نیروی کار بومی. ​پتروپالایشگاه و صنایع پایین‌دستی: عبور از خام‌فروشی گاز و نفت با توسعه لکه‌های صنعتی و کارخانجات پایین‌دستی پتروشیمی گچساران که محرک اصلی اشتغال و رونق بازارهای محلی خواهد بود. ​

۳. توسعه زیرساختی، شهری و بهداشتی در

 همه حوزه‌ها ​در حوزه سلامت: تکمیل ۱۰۰ درصدی زنجیره تجهیز بیمارستان سوختگی، ارتقای ساختار آموزشی از مرکز جامع سلامت به دانشکده علوم پزشکی مستقل گچساران و تبدیل منطقه به هاب «توریسم درمانی» برای کشورهای حوزه خلیج فارس. ​در حوزه عمرانی و ریلی: اتصال قطعی گچساران به شبکه راه‌آهن سراسری (اتصال به خط ریلی خوزستان-فارس) که انقلابی در ترانزیت کالا و مسافر ایجاد خواهد کرد. ​بافت فرسوده و مبلمان شهری: تکمیل فازهای باقیمانده بازآفرینی شهری و توسعه متوازن امکانات رفاهی و ورزشی در تمامی روستاها و مناطق عشایری باشت و گچساران.

​◽سخن پایانی بومی‌نگری و دلسوزی حقیقی برای منطقه، در شعار و ایجاد تفرقه‌های قومی و طایفه‌ای نیست؛ بلکه در تلاش شبانه‌روزی برای بالا بردن نام گچساران و باشت و نشاندن آن بر صدر ردیف‌های بودجه و توسعه کشور است. کارنامه دکتر غلامرضا تاجگردون، گواهی روشن بر این مدعاست که توسعه یک اتفاق تصادفی نیست، بلکه حاصل علم، جسارت و عشق به زادگاه است. ما افق‌های فردا را روشن‌تر از امروز می‌بینیم و همگام با این تفکر توسعه‌محور، برای شکوفایی کامل تمام ظرفیت‌های اقتصادی، صنعتی و درمانی دیارمان ایستاده‌ایم.