اَفتونیوز _ یادداشت ارسالی : در طی سال‌های اَخیر دانشگاه یاسوج همواره از دخالت و نفوذ سیاسیون در رنج بوده است. دست های سیاست سال‌هاست یقه دانشگاه را گرفته و رها نمی کند، در دوره ریاست اردوان ارژنگ دانشگاه محل تاخت و تاز سیاسیون بود. دانشگاه از نفس افتاده در دولت احمدی نژاد به دولت اعتدال رسید و این بار دمی با مدیریت شاپور رمضانی آرام گرفت و دست های خارج از دانشگاه برای اندک زمانی قطع شد. اما این تمام ماجرا نبود و با رفتن رمضانی این سناریو به شکل دیگر تکرار شد و خویشاوند سالاری در جذب نیرو و سپردن مناصب به نزدیکان نماینده وقت نُقل محافل و مجالس شد. دوره ریاست احمد عریان با شعار های آکادمیک و پرطمطراق آغاز شد اما وی نیز دیر یا زود می بایست در مقابل خواسته های بیرون از دانشگاه تسلیم می شد. با شروع به کار مهدی روشنفکر در مجلس شورای اسلامی بنظر میرسد نوعی هم پیمانی و بده بستان با عریان صورت گرفت و بر حسب همین پیمان برادر نماینده با رتبه ی استادیاری به عنوان مسول دفتر جذب اعضای هیات علمی به کار گمارده شد اما این انتخاب برای دانشگاه یاسوج که در بدنه خود حداقل ۸۰ عضو هیات علمی با رتبه ی دانشیاری را جای داده منطقی به نظر نمی‌رسید! اما مساله فراتر از این نیز می‌رود و در اقدامی عجیب و قابل تامل یکی از لیدر های نماینده که بعد از چندین سال فعالیت دانشگاهی همچنان دارای قراردادِ کاری پیمانی است بعنوان معاون آموزشی یکی از دانشکده ها از طرف ریاست دانشگاه منصوب می شود. این اقدامات در حالی است صورت گرفته است که احمد عریان حداقل شرایط برای انتصاب مدیران گروه های آموزشي ( که جایگاه به مراتب پایین تر از معاونت آموزشی دانشگاه است ) را رسمی _ آزمایشی تعیین کرده بود و در برخی از گروه های آموزشی با مدیریت اساتید با قرارداد های پیمانی مخالفت شده بود. چند روزی از انتصاب (بهادر کرمی) بعنوان ریاست دانشگاه نمیگذرد، شواهد نشان می‌دهد ضمن شایستگی ها و درجه علمی استاد تمام گروه شیمی وی با حمایت نماینده کهگیلویه، هم رشته ای بودن با وزیر و در نهایت موافقت نماینده بویراحمد و دنا به صندلی ریاست رسیده است و حتی قبل از انتصاب جلسات متعدد و پی در پی با نزدیکان نماینده بویراحمد و دنا برگزار کرده است. اکنون بنظر میرسد ( کرمی) به اشکال مختلف متاثر از اهرم های فشار نماینده هاست و در ادامه کار سختی پیش رو خواهد داشت. از طرف دیگر بی شک نماینده کهگیلویه بعنوان مهم ترین حامی وی نیز در دانشگاه دوستانی دارد که می بایست مورد شفقتِ وی قرار گیرند. با عنایت به موضوع خطیر استقلال دانشگاه نمی بایست تصمیمات دانشگاه از سوی قدرت های خارج از این نهاد دیکته شود و ضرورت دارد یک مرکز علمی خودگردان و خود محور عمل کند. اینک، رئیس جدید در همین ابتدای کار با آزمون دشواری روبه رو است یا ناچار است در یک تفاهم دیگر با نمایندگان مجددا تصمیماتی غیردانشگاهی اتخاذ کند و بر خلاف رویه های قانونی عمل کرده و یا اینکه راه و مسیر جداگانه ای انتخاب شود و در مقابل درخواست ها و خواسته های غیر متعارف مقاومت و ایستادگی از خود نشان دهد. محمد احمدی مفرد { این یادداشت از سری یادداشت های مخاطبان اَفتونیوز است و انتشار آن به معنای تایید تمامی یا بخشی از این مطلب نیست}