هر روز از زبان مردم، مطبوعات،، رادیو و تلوزیون به کرات کلمه بروکراسی را شنیده ایم، برخلاف باورعمومی که بروکراسی را با ناکارامدی و کاغذ بازی مترادف می دانند مارکس وبر در نظریه بروکراتیک چنین ساختاری(بروکراسی) را در سازمان های بزرگ ضروری می داند.

مروری بر تجربه توسعه در کشورهای توسعه یافته بیانگر آن است که در مقطعی از فرایند توسعه در این جوامع به سبب گرفتاری ساختار اداری به بروکراسی افراطی شاهد کاهش سرعت توسعه در این ممالک بوده ایم و لذا تصمیم کارگزاران و نخبگان این جوامع جهت تسهیل و تداوم فرایند توسعه تعدیل قوانین و تحول در ساختار ادارات و سازمان ها به جهت کاهش کاغذبازی ها و به تبع تسهیل فرایند کارافزینی بوده است.

در رابطه با آسیب ها و ضررهای فراوان بروکراسی افراطی هر چه بگوییم کم است، اما بی شک بازخوانی بیست سال تلاش ده خانوار در شهر یاسوج روایتی روشن و تلخ است از، دست اندازهایی که بروکراسی افراطی برای زندگی شهروندان می تواند ایجاد نمایید.

آری؛ ما بیست سال است در دالانی دو سر مسدود گیر و گرفتار افتاده ایم، یک سوی این دالان به شهرداری یاسوج ختم می شود و سوی دیگرش به بنیاد مسکن انقلاب اسلامی منتهی می شود. خسته و درمانده هر روز، ماه و سال در این دالان بی سرانجام برای گرفتن سند تفکیکی منازلی که بیست سال قبل برای ده خانوار فرهنگی از سوی بنیاد مسکن در خیابان نبوت 13 شهر یاسوج ساخته شده در حال تلاش و فرسایش هستیم، شهرداری علت عدم صدور پروانه تفکیکی را بنیاد مسکن اعلام می کند و بنیاد مسکن علارغم انکه پنج سال قبل مبالغی را جهت صدور سند تفکیکی از صاحبان ملک گرفته دلیل این بی سرانجامی را عدم همکاری شهرداری اعلام می کند و ما مانده ایم بی سرانجام، خسته و فرسوده در این دالان تاریک و بی سرانجام، اخرین امید ما رسانه ای شدن این بی تفاوتی و عدم پاسخگویی مسولان است، شاید صدای ما شنیده شود.